Gieten van zilver

Bij het maken van kleine zilveren voorwerpen werd vaak gebruik gemaakt van gietwerk. Sommige kleine zilveren voorwerpjes zijn in zijn geheel gegoten zoals pijpenwroeters, sloten of priemen. Maar veelal werd het gietwerk gebruikt voor ornamenten aan zilverwerk zoals: de figuurtjes op roomlepels en suikerstrooilepels, guirlandes aan broodmanden en mosterdpotjes en de stelen en bekroningen van zilveren geboortelepels.

Zilver gieten in een mal

Voor het maken van dit zilverwerk had de zilversmid een groot assortiment aan mallen van brons, tin, koper of zilver. Deze mallen werden afgedrukt in zogenaamde gietflessen gevuld met gietzand, een mengsel van zand en klei. De holten die hierdoor ontstonden werden door kanaaltjes met de opening van de gietfles verbonden. Deze gietflessen bestonden uit twee delen die aan elkaar vastgezet konden worden. Aan de bovenzijde van de fles werd het vloeibare zilver met een trechter in de fles gegoten. Na afkoeling moeten de kanaaltjes afgezaagd worden en de fles opengemaakt. Het gegoten oppervlak is vaak korrelig door de structuur van het zand, dit moet geschuurd en gepolijst worden. De gietnaad is vaak nog wel zichtbaar.

Vloeibaar zilver gieten in een mal kennisbank Zilver.nl

Cire Perdue of de verloren wasmethode

De manier van gieten in was is aan het eind van de 19e eeuw ontwikkeld door beeldhouwers. Het is een methode om kleine en middelgrote zilveren voorwerpen in wasmallen te gieten zonder gietnaden met een mooi oppervlakte structuur waarbij weinig nawerk nodig is. Deze techniek werd en wordt veel gebruikt voor het gieten van sieraden maar ook voor zilveren tafelstukjes. Er zijn gelukkig nog een aantal hele mooie oude mallen bewaard gebleven waarmee nog steeds afdrukken worden gemaakt. Dit gieten is vakwerk.

Verloren was methode gegoten zilveren vogeltje Kennisbank Zilver.nl

Zilveren vogeltje gemaakt met de verloren wasmethode met behulp van oude mallen.

Bekijk ook:

de collectie zilveren tafelstukken van Zilver.nl