Ivoor, gelukkig nu verboden maar vroeger veel gebruikt

De naam ivoor is afgeleid van het Latijnse woord eboris. Ivoor is afkomstig van een aantal verschillende dieren, niet alleen van de olifant. Die van de olifant zijn het bekendst dat  komt natuurlijk omdat de slagtanden van de olifant het grootst zijn, op de mammoetslagtanden na, en het meest tot de verbeelding spreken. Maar ook de tanden van het nijlpaard, de slagtanden van het wilde zwijn en die van de walrus werden gebruikt. Er zijn ook verschillende harde noten, die wel als planten ivoor worden aangeduid. Ze hebben een andere chemische samenstelling dan dierlijke ivoren. Eigenlijk is deze naam dus misleidend en kunnen deze materialen niet als ivoor worden geclassificeerd.

De hardheid van ivoor op de schaal van Mohs is 2 a 3.

De geschiedenis van ivoor

Vanaf het moment dat de mens begon te jagen om aan voedsel te komen droegen ze de tanden van de dieren als sieraden. Er zijn prachtige voorbeelden van bewerkt ivoor uit de Egyptische, Griekse en Romeinse tijden.