Mellerio


Mellerio dits Meller is een Franse juwelier. Opgericht in 1613 door de familie Mellerio uit Valle Vigezzo en onder de bescherming van Marie de Médicis; claimt het huis de titel van oudste familiebedrijf in Europa. In elk geval is het lid van het Comité Colbert en van de zogenaamde Henokiens, een internationale vereniging van familiebedrijven ouder dan 200 jaar. De huidige juwelierszaak is te vinden in de Rue de la Paix, Parijs; en heeft verder nog vestigingen in Luxemburg en Japan. De directeurs zijn nog steeds Mellerio's, François en Olivier, die de 14de generatie bedrijfsleiders vormen.

De Mellerio erfenis is aanzienlijk. Zo wordt de naam ondertussen ook gebruikt om een slijpvorm eigen aan het huis aan te duiden. Deze Mellerio slijpvorm heeft een ovalen, elliptisch silhouet met 57 facetten. Het Mellerio archief omvat verder ongeveer 100000 pronkstukken, waaronder voornamelijk trofeeën, tiara's en koninklijke juwelen. De bekendste Mellerio trofee is allicht de Coupe des Mousquetaires, die elk jaar wordt uitgereikt aan de winnaar van het mannelijk enkelspel in het Franse 'slam' tennistornooi Roland Garros (French Open). Het is een grote, zilveren schaal met oren in de vorm van wijnranken. Ook het ceremoniële zwaard van de Académie Française is een Mellerio.

In Nederland zal de juwelier vooral bekend blijven als de schepper van de tiara van koningin Emma: een robijnrode halfkroon, die hoort bij een bekende sieradenset (parure) uit 1889. Deze parure omvat, naast de tiara, een collier, oorbellen, een armband, een kleine en een grote broche, en een waaier bezet met robijnen en diamanten. Hij wordt gemaakt in opdracht van koning Willem III door ontwerper Oscar Masin, voor de prijs van 160000 Gulden.

De Mellerio parure is een favoriet van alle Nederlandse koninginnen sinds Emma, inclusief Maxima. De tiara bestaat uit 5 delen verbonden door 3 rijen van diamanten. Centraal staan daarbij de 3 grotere middendelen met bloemenmotief en robijnen. Het collier heeft een soortgelijke structuur, maar in 3 delen. Net als in de kleine broche keert ook hier het bloemmotief terug. De grote broche (devant de corsage) wordt ondertussen niet meer als dusdanig gebruikt. Een deel ervan dient wel nog als hanger aan de kleine broche of aan diverse colliers.