Wolfers

Louis Francois Guilliaume Wolfers (1820-1892) legde in 1838 zijn meesterproef af en opende in 1850 zijn zaak te Brussel. In 1852 liet hij zijn meesterteken registreren. Hij trouwde met Henriette Ruthenberg met wie hij drie zonen kreeg, Philippe, Max en Robert. 

In 1885 trouwde Philippe met Sophie Wildstädter en werd de naam van de zaak gewijzigd in Louis Wolfers Pere et Fils. Ondertussen was Max betrokken bij het beheer van de firma en zorgde Robert ervoor dat er in 1897 hydraulische persen in het bedrijf kwamen. Na het overlijden van Louis werd de naam gewijzigd in Wolfers Freres en werd het meesterteken een driehoek met drie vijfpuntige sterren.

Meesterteken van Wolfers Freres Kennisbank Zilver.nl

Phillipe Wolfers 


Philippe Wolfers (16 april 1858 - 13 december 1929) was en is één van de bekendste zilversmeden en juwelenmakers van zijn tijd. Zijn bekendste werk is een collectie Art Nouveau juwelen, de Collectie Philippe en Marcel Wolfers, die gewaardeerd wordt als uiterst geraffineerd.

Wolfers is een leerling van beeldhouwer Isidore De Rudder en een student van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Na zijn studietijd gaat hij werken bij vader Louis (1820/92), men spreekt ondertussen van de Dynastie Wolfers, zilvermeesters. Zoon Philippe is een globetrotter, reist door Europa en wordt op zijn reizen sterk beïnvloed door de Japanse kunst, die in deze periode toonaangevend wordt in het oude continent. In 1892 neemt hij vaders atelier over.

Omstreeks 1900 wordt Philippe zo ook zelf meester zilversmid. Hij staat bekend als ambachtsman en creatief designer, en maakt sieraden en gebruiksvoorwerpen, glazen vazen en edelsmeedkunst. Stilistisch toont hij daarbij finesse met de eenheidsstijl, omzeggen de Art Nouveau van deze periode. Zijn groot (technisch) voorbeeld is René Lalique, die Wolfers toont hoe hij veredelde metalen zodanig met andere materialen (edelstenen, parels, ivoor, glazuur) kan combineren dat ze hun "zuiverheid" verliezen. Met een soortgelijk amalgaam van materialen weet Wolfers zijn stukken een unieke schittering en lichtheid te geven. In de art nouveau, die dan kort maar hevig bloeit, vindt hij bovendien een symboliek rond natuurvormen terug, waarin hij Laliques dieren- en plantenmotieven kan doortrekken.

Het spraakmakendste Wolfers ontwerp is allicht het zilveren "Gioconda" thee- en koffieservies uit 1925 (art deco), het bekendste is misschien de Chauve-Souris et Pavota armband. De nalatenschap van Wolfers is sinds 2005 eigendom van de Belgische Koning Boudewijnstichting, die ze aankoopt met het Erfgoedfonds en in bruikleen geeft aan het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis, gevestigd in het Brusselse Jubelpark. Tot de pronkstukken behoren o.a. de reconstructies van de toonkasten van het gesloopte Wolfers Frères atelier, naar een ontwerp van art nouveau boegbeeld Victor Horta. Ook Philippe Wolfers' sculptuur De Zwanenstreling (ivoor en edelmetaal) is er te zien.

Art Nouveau zilveren theepot Philipe Wolfers Zilver.nl